XRISTOUGENNA

Ήθη και Έθιμα των Χριστουγέννων

Τα Χριστούγεννα είναι στις 25 Δεκεμβρίου. Η άγια ημέρα της γέννησης του Χριστού. Τα ήθη και τα έθιμα των Χριστουγέννων είναι πολλά και διαφέρουν από τόπο σε τόπο.

Ένα από αυτά είναι ο στολισμός του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Αξίζει να σημειώσουμε εδώ, ότι παλιά στην Ελλάδα οι άνθρωποι στόλιζαν καράβια, κάτι απόλυτα λογικό, αν σκεφτούμε τη σχέση των Ελλήνων με τη θάλασσα. Σήμερα επηρεασμένοι από τα δυτικά έθιμα, συνηθίζεται να στολίζουμε έλατα. Στα χριστουγεννιάτικα έλατα βάζουμε διάφορα στολίδια, όπως γλόμπους, ξύλινα ανθρωπάκια και παιχνιδάκια, γιρλάντες, κορδέλες, αστεράκια κ. ά. Όσα παιδιά θέλουνε γυρίζουν με τα τρίγωνά τους στις γειτονιές και λένε τα Κάλαντα. Οι νοικοκυρές για να τα ανταμείψουν για τη χαρμόσυνη είδηση τα κερνάνε λιχουδιές και καμιά φορά γιατί όχι… τους δίνουν και χαρτζιλίκι!

Όλες τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς το τραπέζι είναι στρωμένο με λογιών – λογιών γλυκά και φαγητά. Μερικά από αυτά είναι τα παραδοσιακά σιμιγδαλένια μελομακάρονα, οι κάτασπροι, πασπαλισμένοι με τη γλυκιά γεύση της άχνης ζάχαρης, λαχταριστοί κουραμπιέδες και η πεντανόστιμη, γεμιστή γαλοπούλα.

Τα μικρά παιδιά στέλνουν γράμματα στον Άγιο Βασίλη και του ζητάνε διάφορα δώρα και παιχνίδια. Το βράδυ της Πρωτοχρονιάς περιμένουν με ανυπομονησία τον αγαπημένο τους Άγιο με τα δώρα… όταν ξαφνικά… τα παίρνει ο ύπνος. Το πρωί που ξυπνάνε, βλέπουνε κάτω από το δέντρο ή δίπλα στο αναμμένο τζάκι τα δώρα τους και τρέχουν να τα ανοίξουν γεμάτα χαρά!

Αυτά είναι μερικά χριστουγεννιάτικα έθιμα που μας κάνουν όλους να περιμένουμε κάθε χρόνο γεμάτοι λαχτάρα αυτή τη μοναδική για τους Χριστιανούς γιορτή.

(άρθρο από τους μαθητές Παναγιώτη Ζαχαριουδάκη και Σταύρο Τσούλλο)

Ένα αξέχαστο χριστουγεννιάτικο Καρπάθικο τραπέζι

Όλες οι γιορτές στον τόπο μας αλλά και αλλού έχουν το δικό τους χαρακτήρα. Τα ήθη και τα έθιμα κάθε τόπου είναι διαφορετικά και ιδιαίτερα στα μικρά μέρη πολύ ξεχωριστά.

Κάθε χρόνο επειδή ο πατέρας μου είναι από την Κάρπαθο πηγαίνουμε να γιορτάσουμε το Πάσχα με την οικογένειά του. Όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα πηγαίνουμε στην εκκλησία και περιμένουμε πώς και πώς να έρθει η Κυριακή του Πάσχα, που όλοι θα κάτσουμε στο τραπέζι και θα φάμε τα παραδοσιακά φαγητά που έφτιαξε η γιαγιά μου και η μαμά μου.

Τι ωραίο που είναι το μεγάλο μακρόστενο τραπέζι με τις λιχουδιές! Μέσα στη μέση του τραπεζιού μια μεγάλη πιατέλα με το παραδοσιακό Βυζάντι. Το Βυζάντι, αφού το πλύνει η γιαγιά μου και το αλατίσει η μαμά μου, και του ρίξει κάμποσο λεμόνι, βάζουν μέσα στο κουφάρι του ρύζι φτιαγμένο με ιδιαίτερο τρόπο. Έχει μέσα του σταφίδες, κουκουνάρι, ρόδι και άλλα υλικά. Το ράβουνε για να μη φύγει έξω το ρύζι και το ψήνουνε σε φούρνο παραδοσιακό, χτιστό. Το βάζουν μέσα το μεσημέρι της μιας ημέρας και το μεσημέρι της άλλης μέρας το βγάζουν και το βάζουν στη μέση του τραπεζιού έτοιμο σε κομμάτια και δίπλα του το ρύζι που λέγεται εκεί Πασπαράς. Πιο πέρα η Δρύλλα. Κάτι σαν παχύ γιαούρτι. Κάποτε η γιαγιά μου το έφτιαχνε μόνη της, τώρα το αγοράζει από τα Super Market του νησιού.

Πρώτη μας δουλειά, αφού καθίσουμε στο τραπέζι όλοι μαζί, είναι να τσουγκρίσουμε τα ποτήρια μας με το κόκκινο καρπάθικο κρασί. Κι αφού φάμε, συζητώντας παλιές ιστορίες που συνέβησαν στη γιαγιά και τον παππού μου, αρχίζει το γλέντι. Τραγούδια και μαντινάδες παλιές αλλά και καινούριες που εκείνη τη στιγμή τις φτιάχνει η γιαγιά μου. Αργά το απόγευμα μαζί με τον καφέ θα φάμε τις τούρτες, φτιαγμένες με γλυκιά ζύμη τσουρεκιού και μέσα μυζήθρα με ζάχαρη και κανέλα.

Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα την περιμένουμε με ανυπομονησία, όχι μόνο γιατί θα βρεθούμε, όχι μόνο επειδή είναι μέρα γιορτής και αγάπης, αλλά και γιατί θα φάμε τα υπέροχα παραδοσιακά φαγητά!

Christmas Hello Kitty (Έκθεση από τη μαθήτρια Μαρία Ζαβόλα)